Merhaba,
Sigarayı 4 senedir kullanıyorum, son iki senedir ise her gün içiyorum. Ama artık yeter!
Kendime 5 haftalık bi plan yaptım. İlk hafta bi gün araylar içicem, sonraki haftalar bu aralar bi gün artacak. Daha dün içtim, bugün içmeyip yarın içicem. Planım böyle. Bir gün dedim, nedir ki? Çabucak geçer, salı olur. Şu an deli gibi isityorum. Yanımda da var, bilinç altım bana sesleniyor “ee hadi, yapıştır bi tane! Bugün de içersin, sonra eski planına dönersin! Hadi ama!”
Kendimi tutmalıyım, biliyorum ki şimdi içersem tekrar içicem. Bir gün bile dayanıcak gücüm yok mu yani? Bu kadar mı etkisi altına aldı beni, bu kadar mı iradesiz, güçsüz, kendine güvensiz yaptı. Bunu kabul etmediğim sürece biliyorum ki evet, başarabilirim.
Bana kaybettirdiklerinin farkındayım uzun süredir. Kim bilir kaç defa dedim kendi kendime “tamam, eylülde bırakıcam, yeni yılda bırakıcam, artık haftaiçi içmicem, artık bu da jübile olsun!” Peki hangi dediğimi yapabildim?!
Bu sefer biliyorum ki farklı, artık daha da çok farkındayım, bilincindeyim beni ne kadar illet bi insan yaptığının. Asosyalleştirdiğinin, başarısızlaştırdığının, takıntılı bi insan yaptığının.
Abartıyorum sanabilirsiniz şuan bacaklarım titriyor desem, “hadi canım, nedir ki ot dediğin” diyebilirsiniz. Öyle değil işte, bu kadar basit değil ne yazık ki! Keşke öyle olsa, yetti anasını satıyım deyip bıraksam artık şu “boku”
Ne okulum kaldı, ne işim. Allaha şükür ikiside devam ediyor ama paralel gitmiyor be arkdaşım. Sigara içersin işi sallarsıni sigara içersin okulu sallarsın.
Aklıma daha iyi giriyor güzel kafayla dersin, ders çalışırken içersin, sabah kalkamazsın.
Visine çıktı mertlik bozuldu! Damlat gözüne en müptelası anlamaz kafanın güzelliğini. Bu da iyice kolaylaştırır işi senin için. “Hoca naber ya?” diye girersin sınıfa, kendini bi şey sanarsın, ama bilmediğin şey, bi bok olmadığındır. Güldürürsün, eğlendirirsin. Bazılarının ise kim lan bu salak diye düşündüklerini anlamazsın, taki biri senin gibi sınıfa girene kadar. Dersin ben de mi böyleydim, bu kadar mal olamam, hayır!
Çok kolay bulunan bi şey olması da cabası!
Dayı, geliyorum borcumu vermeye der atlar arabaya gidersin. Yakalanmak aklına bile gelmez, gözün karadır, kafan güzel olacaktır. “O, dünyalara bedeldir!” Bir gün çevirmeye girersin, gel hadi gidiyoruz derler. Dünyan yıkılır. Yalvar yakar olursun. Salarlar seni benzin parası karşılığında. Çok stres oldum anasını satıyım der, dayıyı ararsın. “Geliyorum dayı, 5 dakikaya ordayım”
Telfonu kapalıysa, “ah ulan, alıntı olmuş” der, diğerini ararsın. Bulamazsan arkdaşlarından “kanal” telefonu istersin. Eninde sonunda istediğine ulaşırsın!
Ya da, uğraşamıcam hiç, getir bana dersin. Eve servis vardır, verirsin parasını evine kadar getirir! Her türlü konfor senin içindir, sen kullan, daha da dipe çök diye!
Ucuzdur da!
Alkolde ulaşamıcan kafalara ulaşırsın 50 lira verip. 150-200 lira verip, tüm haftayı sallarsın. Yoksa 20lik alırsın. Ya da sadece bi üçlü! Seçim çoktur, ne kadar ekmek o kadar köfte!
İlk başlarda oldukça içersin, arkdaşların getirdikçe.
Daha sonra beraber almaya başlarsınız. İki haftada bir içtiğin sigara, yaşam tarzın olur. Her gün 3-4 tane içmeye başlarsın. Kesmez çünkü! Daha uzun yaşamak istersin kafanı. Yarım saatte, bi saatte açılmaya başlamışsındır artık. 2 sene bu böyle devam eder. Her gün, her gün, her gün!!!
İçmeyen insanlarla görüşmezsin. Tüm arkdaşların senin gibidir. Senin gibi olmayanlar zaten senden çoktan uzaklaşmıştır. Akşam olur, telefonun çalar, toplanır sigara içersin arkdaşlarınla. Çok keyiflidir, seni üzecek hiç bi şey kalmamıştır artık. “Dert, tasa.. koy g.tüne ya!” Sabah olur, her şey aynıdır! Önceki gecenin neşesi gitmiş, yerine boktan bi ruh hali almıştır. Hadi bakalım, bismillah! Kafalar yine güzel!
Yerinde sayarsın, herkes ilerlerken sen durduğun yerden onlara bakarsın. “Durun koşmayın” desen de onların koştukları yoktur zaten, sen duruyorsundur yerinde. Onlar olması gerektiği gibi ilerlemektedir, sen çok yavaşsındır.
Ya o beni bitiricek, ya da ben onu!
Bu cümle bile acındırıcı aslında. Neden o beni bitirsin? Bu kadar mı güçsüzüm!
Artık yeter!
Otla ot olunmaz be arkdaşım!
Sevgilerimle.